De vrouw kijkt recht voor zich uit. Op haar schoot zit haar kind. Als\nje goed kijkt, zie je \u00e9\u00e9n traan halverwege haar wang. Ze zit\nonnatuurlijk kaarsrecht en kan ook niet anders. Ze mag niet bewegen en\nzou het ook niet kunnen als ze dat zou willen. Ze zit vastgebonden op\neen stoel tegen een ijzeren pin aangedrukt. Zo moet ze poseren voor de\ncamera. Haar intu\u00eftie zegt haar dat, zodra de foto is getrokken, ze van\nhaar kind zal worden gescheiden. Voorgoed.<\/p>\n
Het is een foto die me bijblijft, \u00e9\u00e9n van de vele foto’s die hier in\nhet Tuol Sleng Genocide Museum worden tentoongesteld. Tuol Sleng, of\nS-21, was \u00e9\u00e9n van de vele gevangenissen in het Cambodia van de Khmer\nRouge. In dit voormalige schoolgebouw in een buitenwijk van Phnom Penh\nwerden ruim 12,000 “vijandige elementen” – inclusief alle (!)\nfamilieleden – gevangen gehouden, mishandeld, ondervraagd en gefolterd.\n‘s Nachts werden de uitgemergelde gevangenen gedeporteerd naar het\nplatteland van Choeng Ek, beter bekend als een van vele massagraven van\n“the killing fields”, zo’n 15 km buiten de stad.<\/p>\n
De barbaarsheid van S-21 tart alle verbeelding. Kinderen en baby’s\nhuilen, vragen aandacht en verzorging, wat nefast is voor de vlotte\nwerking van zo’n kamp. Zij waren daarom vaak de eerste slachtoffers uit\neen lading nieuwkomelingen. Ze werden met het hoofd tegen de muur\ngegooid of omhoog geworpen en op de bajonet gespiest. Iets trager ging\nhet bij diegenen die ondervraagd moesten worden en waarvan het Angkar\nregime een geschreven biecht wilde bekomen. Bij de vrouwen werden\nbijvoorbeeld de tepels opengereten en vervolgens gevuld met\nschorpioenen, die speciaal voor dit doeleinde in bamboekooitjes werden\nverzameld. Men durfde ook wel eens nagels uittrekken en de wonden\novergieten met alcohol of zuur. De turntoestellen op het voormalige\nspeelplein bleken uiterst handig voor het ophijsen van gevangenen. De\nhanden op de rug gebonden en opgehangen aan het klimrek, werden de\nschouders uit de kom gedwongen. Als dat je nog niet tot een valse\nverklaring kon bewegen, dan restten er nog de emmers gevuld met\nuitwerpselen voor een rondje drinken-of-zinken. De cipiers van S-21\nwaren vaak kinderen tussen de 10 en 15 jaar die zelf in gevangenschap\nleefden. Door hun ervaringen in de burgeroorlog en hun verblijf in S-21\nkonden zij een voorheen ongekende wreedheid aan de dag leggen. Om de\ngeheimhouding van de gevangenispraktijken te verzekeren, werden ook de\ncipiers en beulen na verloop van tijd omgebracht en vervangen.<\/p>\n
De man die deze hel orkestreerde, Political Potential, beter bekend als\nPol Pot of Brother No. 1, heeft nooit een voet in dit complex\nbinnengezet. Hij stierf een natuurlijke dood in het buurland Thailand\nin 1998. Enkele van zijn bondgenoten-Broeders maken deel uit van de\nhuidige Cambodiaanse regering. Het is niet helemaal onbegrijpelijk dat\nde foto van Pol Pot in de tentoonstelling zwaar is beschadigd. De ogen\nzijn uit de foto gebrand, de kaken en mond bekrast met slogans van\nwoede en haat. In het gastboek wordt nog volop met stenen geworpen en\nvingers gewezen naar het westen, naar alle denkbare buren en\nwindstreken. De ene eist een Cambodiaans tribunaal, de andere gelooft\nalleen in een internationale rechtspleging, weer een ander twijfelt vol\nangst aan de dood van Pol Pot. Cambodia is nog niet klaar met helen.<\/p>\n
Wat ik misschien nog het treurigste vond op deze dag, was het aanbod\nvan de vriendelijke tuktuk chauffeur: ” Want to visit shooting range?\nOnly 4 kilometers!” Blijkbaar kan je hier om de spreekwoordelijke hoek\neen rondje AK-47 ammunitie leegknallen op een plaatselijke koe.\nBegrijpe wie begrijpen kan.<\/p>\n
Info: Documentation Center of Cambodia<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De vrouw kijkt recht voor zich uit. Op haar schoot zit haar kind. Als\nje goed kijkt, zie je \u00e9\u00e9n traan halverwege haar wang. Ze zit\nonnatuurlijk kaarsrecht en kan ook niet anders. Ze mag niet bewegen en\nzou het ook niet kunnen als ze dat zou willen. Ze zit vastgebonden op\neen stoel tegen een ijzeren pin aangedrukt. Zo moet ze poseren voor de\ncamera. Haar intu\u00eftie zegt haar dat, zodra de foto is Lees verder…<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"country":[35],"places":[38],"regions":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/95"}],"collection":[{"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=95"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/95\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=95"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=95"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=95"},{"taxonomy":"country","embeddable":true,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/country?post=95"},{"taxonomy":"places","embeddable":true,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/places?post=95"},{"taxonomy":"regions","embeddable":true,"href":"https:\/\/toerke.local\/wp-json\/wp\/v2\/regions?post=95"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}