{"id":2465,"date":"2015-04-24T15:45:51","date_gmt":"2015-04-24T14:45:51","guid":{"rendered":"http:\/\/toerke.local\/?p=2465"},"modified":"2019-11-17T17:24:07","modified_gmt":"2019-11-17T16:24:07","slug":"zonnekuren","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/toerke.local\/zonnekuren\/","title":{"rendered":"Zonnekuren"},"content":{"rendered":"\n
Vakantiekriebels. Ik heb ze telkens weer. Die aangename spanning, het hart gaat net iets sneller slaan. Er is een nieuw avontuur op til en het is weer tijd voor lijstjes maken, grasduinen in reisgidsen. Koffertje inpakken en vouwen. Koffertje uitpakken. Koffertje terug inpakken en proppen dan maar. Vakantiekriebels dus. Maar deze keer was het anders. Heel anders…<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ik vertrok uit een zwaarbewaakte canvastent met scanners. De vertrekhal was er niet meer. Mijn vertrekhal. Boem! Gewoon aan diggelen in een bloedbad in een daad van blinde haat. Een kamikazeterrorist heet nu zo iemand in de media. Ik kan me vergissen maar ik woon niet in Japan en het is geen Tweede Wereldoorlog. Noem de dingen gewoon wat ze zijn. Een terrorist. Volgens mij droeg hij een bomgordel en heeft hij zichzelf en een hoop vakantiekriebels in Zaventem naar de verdoemenis geholpen. Die hadden we moeten zien aankomen hoor je sommige mensen zeggen. Ik dus door de feesttent naar het vliegtuig. Het vliegtuig met bestemming moslimland. Ben je gek, zou je dat wel doen, misschien niet de beste timing…. blablabla. Hier en daar kreeg ik gefronste wenkbrauwen te verwerken. Mensen met angst denk ik dan. Dat, of ik ben na\u00efef. Vijf uur en een rustige vlucht later land ik in Hurghada, Egypte waar Shams<\/a> me met open armen ontvangt.<\/p>\n\n\n\n We bezoeken Mini Egypt Park<\/a>, een openluchtcatalogus van de bezienswaardigheden van Egypte. We varen<\/a> een stuk de zee in op zoek naar dolfijnen die zich vandaag helaas niet tonen. Al snorkelend ontdekken we de veelkleurige bewoners van het koraalrif. We hangen vaak op het strand, simpelweg genietend van de weldaad van de zon. Wat een salamander<\/a> kan, kunnen wij ook. Simpelweg genieten van de zon.<\/p>\n\n\n\n De ‘woestijnvos’ is de bijnaam van de gids<\/a> die ons naar een oase loodst in de buurt van een Bedoe\u00efenendorpje in de woestijn<\/a>. Dankzij een ondergrondse bron in een ravijn<\/a> wordt het dorp, na de bouw van een put<\/a>, voorzien van water. ‘s Avonds krijgen we heerlijke gerechten<\/a> voorgeschoteld. Maar eerst zijn we getuige van een prachtige zonsondergang<\/a>.<\/p>\n\n\n\n